O günləri xatırlayanda hələ də gülürəm. 2022-ci ilin payızı idi, həyatım elə bir dönəmdə idi ki, hər səhər oyanmaq mənə dağ çəkmək kimi gəlirdi. İş yerində problemlər, evdə təklinq, dostlarla münasibətlərin soyuması... Bütün bunlardan qaçmaq üçün nələrsə etmək istəyirdim. Elə o vaxtlar mostbet əlaqə mənim üçün sadəcə bir söz birləşməsi idi, heç nə ifadə etmirdi. Reklamı haradasa görmüşdüm, amma ciddi fikir verməmişdim. Bir axşam işdən evə qayıdanda, divanda uzanıb telefonu əlimə götürdüm. Twitter-də gəzərkən yenidən həmin reklama rast gəldim. Barmağım öz-özünə kliklədi. Nə itirə bilərdim ki? Hər şeyi itirmişdim onsuz da.Qeydiyyatdan keçmək beş dəqiqə çəkmədi. Adımı, yaşımı, emailimi yazdım. Sonra qarşıma oyunların siyahısı çıxdı. Rulet, poker, slot maşınları, idman mərcləri... Gözlərim hər şeyi birdən qavraya bilmirdi. İlk dəfə 20 manat qoymaq qərarına gəldim. Bu məbləğ mənim üçün çox da böyük deyildi, amma az da deyildi. Depozit etdim və slot oyunlarından birini seçdim. Ekranda rəngli simvollar fırlanmağa başladı. Ürəyim sürətlə döyünürdü, sanki məktəbdə imtahana girirdim. İlk cəhddə heç nə udmadım. İkinci cəhddə də. Üçüncüdə... balansım sıfırlandı. Otuz manat itirmişdim, çünki əvvəlcə iyirmi, sonra daha on əlavə etmişdim. Utanclı hiss etdim. Özümə dedim ki, bu axmaqlıqdır, bir daha girməyəcəyəm.Amma həyat belədir, insan qaçmaq istədiyi şeydən daha çox yapışır. Ertəsi gün yenidən açdım saytı. Bu dəfə mostbet əlaqə bölməsini araşdırdım. Onların canlı dəstək xidməti var idi, 24 saat işləyirdi. Bir sualım vardı, yazdım və dərhal cavab aldım. Bu məni təəccübləndirdi. Elə bil ki, kimsə məni dinləyirdi, heç olmasa orada. Sonra oyun strategiyalarını oxumağa başladım. Forumlarda insanların təcrübələrini öyrəndim. Kimisi qazanmışdı, kimisi uduzmuşdu. Amma hamısı bir şeyi deyirdi: nəzarəti əldən verməmək lazımdır.Bir həftə sonra yenidən cəhd etdim. Bu dəfə fərqli oyun seçdim. Canlı rulet. Ekranda real diler var idi, top fırlanırdı, mən isə sadəcə qırmızıya qoymaq qərarına gəldim. On manat. Top dayandı. Qırmızı! Ürəyim yerindən oynadı. İyirmi manat qazandım. Bu kiçik məbləğ idi, amma mənim üçün böyük bir qələbə idi. Elə həmin an başa düşdüm ki, mən əslində pul üçün oynamıram. Mən o hiss üçün oynayıram — nəticəni gözləyərkən yaşadığım o gərginlik, o qeyri-müəyyənlik, o anda dünyanın bütün problemlərini unutmaq. Qaçış buna deyilir. Və mostbet əlaqə mənim üçün bu qaçışın qapısı oldu.Növbəti həftələrdə müntəzəm olaraq oynamağa başladım. Böyük məbləğlər deyildi — ayda təxminən yüz manat ayırırdım. Bəzən udurdum, bəzən uduzurdum. Amma ən maraqlısı o idi ki, mən artıq işdəki problemləri düşünmürdüm. Evdəki tənhalıq hiss etmirdim. Ekranın qarşısında oturanda yalnız oyun var idi. Bir dəfə gecə saat üçdə böyük bir məbləğ uddum — beş yüz manat. Əlim titrəyirdi. Dərhal çıxarış etdim və pulu bank hesabıma köçürdüm. Səhər yuxudan duranda hələ də inana bilmirdim. Bu pulla özümə yeni telefon aldım. Köhnəsi artıq işləmirdi.Ancaq maraqlı bir şey baş verdi. Pul qazandıqca mənim həyatımdakı problemlər yox olmadı. Onlar sadəcə gözləyirdilər. İş yerindəki müdirim yenə eyni idi, evdəki tənhalıq yenə eyni idi. Amma mən artıq onlardan qorxmurdum. Çünki məndə bir sığınacaq var idi. Axşamlar açırdım mostbet əlaqə səhifəsini, dəstək ilə söhbət edirdim, bəzən sadəcə salam yazırdım. Onlar həmişə cavab verirdilər. Bu kiçik şey mənə böyük təsir edirdi. Bir dəfə canlı dəstək işçisi mənə yazdı: "Uğurlar, qardaş!" Bu iki söz məni günlərlə güldürdü.Təbii ki, hər şey mükəmməl deyildi. Bir dəfə iki yüz manat uduzdum və bir həftə özümü günahkar hiss etdim. Amma sonra başa düşdüm ki, bu oyunun bir hissəsidir. Əgər udmaq varsa, uduzmaq da var. Əsas odur ki, həddi aşmayasan. Mən heç vaxt kirayə pulumu, yemək pulumu oyuna qoymamışam. Bu mənim qaydam idi. Və bu qayda məni həmişə qorudu.İndi geriyə baxanda görürəm ki, o payız axşamı təsadüfən açdığım sayt mənim həyatımı dəyişdi. Yox, mən milyonçu olmadım. Amma mən özümü tapdım. Oyun mənə öyrətdi ki, həyatda hər şey nəzarət altında olmur, bəzən sadəcə axına buraxmaq lazımdır. Ən əsası isə, mən o qaçış hissindən asılı olmağı dayandırdım. İndi mən oyunu sadəcə əyləncə kimi qəbul edirəm. Bəzən həftələrlə girmirəm. Sonra bir axşam oturub bir neçə manat oynayıram, gülürəm, uduram və ya uduzuram, sonra kompüteri söndürüb yatıram. Səhər durub işə gedirəm. Həyat davam edir. Və bilirsiniz nə var? Bu yaxşı hissdir. Çünki mən artıq qaçmıram. Mən sadəcə yaşayıram.